ROZCIERKI Z ZIEMI, CHARLOTTE VAN DEN BROECK

"Wielka i mała wężowa bogini"

krnąbrne i kołyszące biodrami przez całą noc

Wielka i Mała Wężowa Bogini grabiły pustynię

i tak co noc od wieków

gdy śpimy wyczesują dla nas widma

z ziemi

wypłoszone ruchem grabi

zacienione zmarszczki przemykają po piaszczystym grzbiecie

jakby na dnie coś gotowe na siew

i jałowe

bezustannie goniło samo siebie ono drży

pod wysokim słońcem ono prosi o ochronę

amuletu przeciw złu

parę cywilizacji później

kiedy boginie pełne niewiary i przygięte pracą

staną w muzeum

ich piersi zostawi się odkryte

ich zadanie zbędzie się jako zaklinanie węży

i coś z płodnością